26.1.05

Δε μας νοιάζει τι γίνεται στη Σκωτία, Καραλάζε!

Καλοί μου φίλοι,

Γεια σας και χαρά σας από το ιστορικό, γραφικό και κοσμοπολίτικο Stirling. Άλλο ένα email με παραλήπτες πολλούς (και όλους καλούς) αλλά στόχο ένα: να σας πω τα νέα μου και τα νέα της πατρίδας του William Wallace. Τώρα θα μου πείτε «δε μας χέζεις ρε Καραλάζε με τα νέα σου και τα νέα και καλά της γαμο-Σκωτίας. Οι μισοί δεν έχουμε έρθει ποτέ και οι άλλοι μισοί κάναμε αμάν να φύγουμε και μαύρη πέτρα ρίξαμε. Επίσης κάναμε αμάν να γλυτώσουμε από σένα, ήμαρτον δηλαδή!». Δεν έχει όμως σημασία!

Ο καλλιτέχνης κάνει εδώ μια υπέρβαση και θεωρεί ότι όλος ο κόσμος ενδιαφέρεται για αυτά που ενδιαφέρουν τον ίδιο. Ιστορικά, έτσι δουλεύει το πνεύμα και η διανόηση. Ο πνευματικός άνθρωπος από την απομόνωση του συναντιέται με τον κόσμο, μέσα στο κεφάλι του αρχικά και αργότερα (συνήθως αφού μας αφήσει χρόνους, κούφια η ώρα) και έξω από αυτό, αλλά πάντα μέσα από το έργο του. Στην αυτονόητη ερώτηση «Τι σχέση έχεις ΕΣΥ ρε μαλάκα Καραλάζε με τους καλλιτέχνες, το πνεύμα, τη διανόηση και τους πνευματικούς ανθρώπους;» η απάντηση προφανώς είναι «ΚΑΜΙΑ», αλλά ας μην επεκταθούμε άλλο σε αυτό.

Στην τελική υπάρχει και το DELETE ή όπως έχω ξαναπεί, αρκεί ένα reply με subject «Μη μου ξαναστείλεις μαλακίες Καραλάζε γιατί θα σου γεμίσω το mailbox με φωτογραφίες του ημίγυμνου Sakis και κινέζικα αποφθέγματα για τη φιλία, που θα πρέπει να στείλεις σε 732 άτομα σε 4 λεπτά αλλιώς θα βγάλεις πιτυρίδα στο τριχωτό του εφηβαίου» για να μη σας τα πρήζω άλλο.

Anyway… Τα χιόνια στο Stirling λιώσανε και αυτό μάλλον έχει να κάνει με την πολύ θερμή ανταπόκριση που έτυχαν οι φωτογραφίες που σας έστειλα. Τόσο θερμή που τα χιόνια δεν αντέξανε ούτε 24 ώρες. Δε θα ήθελα να πω ότι μας ματιάξατε με απαντήσεις του στυλ «Καλά χιόνισε στο Stirling; Όχι ρε πούστη! Και πέρσι (ή πρόπερσι) τίποτα δεν έριξε γαμώ τη Σκωτία μου μέσα… Και στην Ελλάδα τίποτα, μόνο στα κωλοβουνά χιόνισε λίγο, αλλά τι να το κάνεις...» γιατί και τέτοια είχαμε, αλλά ποτέ δεν αμφέβαλα για τις καλές προθέσεις των φίλων μου, ότι και να μου λένε.

Το κρύο πάντως καλά κρατεί και οι πάγοι επίσης, τουλάχιστον στα γύρω ορεινά. Η μέρα μεγαλώνει σε διάρκεια και η τελευταία εβδομάδα μας χάρισε όμορφες, ηλιόλουστες ημέρες. Αδράξαμε (chic) λοιπόν κι εμείς την ευκαιρία και πήγαμε μια εκδρομούλα στα Highlands. Από εκεί και οι φωτογραφίες που στέλνω. Το παγωμένο loch είναι κάπου μετά το Callander στο δρόμο για Fort William, από όπου (Fort William) το ηλιοβασίλεμα και η εσωτερική άποψη της pub.

Το ευτύχημα είναι ότι ενώ η Σκωτία έχει πολλούς, αγελαδοτρόφους, προβατοτρόφους, ψαροτρόφους, καλλιεργητές ελαιοκράμβης (rapeseed) και λοιπών κτηνοτροφικών και άλλων φυτών, και πολλούς άλλους αγρότες, εργάτες, φοιτητές, καθώς και πλήθος ποδοσφαιρόφιλων, ΔΕΝ έχει βαμβακοκαλλιεργητές ούτε και Γαύρους, ούτε και βουλευτές φίλους των Γαύρων, οπότε σε όλο το ταξίδι μας (400 μίλια και) δε συναντήσαμε μπλόκα, πορείες και τέτοια. Γιατί είπαμε να εύχεσαι να είναι μακρύς ο δρόμος αλλά αν είναι να κολλήσεις στα MacTempi, γάματα. Ευτυχώς ούτε στην Ελλάδα έχετε τέτοια και δεν ταλαιπωρείστε.

Κατά τα άλλα η ζωή στο Stirling συνεχίζεται όπως πάντα, δηλαδή η πόλη που δεν κοιμάται ποτέ, συνεχίζει να μην κοιμάται ποτέ και έχουν πάθει κάτι τα νεύρα της από την αϋπνία και μαζί μ’ αυτή και τα δικά μας. Το πολύχρωμο πλήθος συρρέει κάθε βράδυ στις κεντρικές λεωφόρους του Stirling και κατακλύζει τα ξακουστά και πρωτοποριακά clubs της πόλης που αντίστοιχά τους ούτε στο Λονδίνο, ούτε στη Νέα Υόρκη ούτε στην Ibiza βρίσκεις…

Και για όσους διερωτάστε, και εγώ είμαι καλά. Ξέρετε τα γνωστά: σπίτι – δουλειά, δουλειά – μπουζούκια.

Το αυτό επιθυμώ και δι υμάς.
Να είστε όλοι καλά.
Ασπάζομαι τα μαγουλάκια σας και σας χαιρετώ,

Βασίλης
(
aka McKaralaz)

ΥΓ Μια φίλη μου απάντησε ότι δεν της αρέσουν αυτά τα μαζικά email, με πολλούς παραλήπτες, γιατί νιώθει ότι είναι στέλεχος εταιρίας που το αφεντικό με μαζικό και απρόσωπο email της εύχεται (μαζί και σε όλους τους άλλους εργαζόμενους) χρόνια πολλά για τις γιορτές. Its not the case, που λένε και οι φίλοι μας οι αγγλοσάξονες, παρόλα αυτά να ζητήσω ταπεινά και ειλικρινά συγνώμη από όποιον/α (αν τυχόν) ενόχλησε αυτό ή το προηγούμενο mail.

Photos by George Gerasimidis (aka Jorge). All rights and lefts reserved.

18.1.05

Χιόνια στου Tesco το χωριό...

Καλημέρα.. Τελικά είδαμε και στο Stirling μια άσπρη μέρα.. Για την ακρίβεια μια άσπρη νύχτα.. Όχι όχι δεν περνάμε “λευκές νύχτες” μια χαρά κοιμόμαστε.. Από ύπνο άλλο τίποτα. :-)

Χιόνισεεε!!! Yeah! Woaooo…

Please find attached λοιπόν photos χθεσινοβραδινές με λευκή άποψη τις Wallace Street στο Stirling.

Σημείωση για πρώην κατοίκους τις ιστορικής και κοσμοπολίτικης πόλης του Stirling:

Για όσους έχουν ήδη ξεχάσει τους δρόμους του μέρους που ζήσανε για ένα χρόνο τουλάχιστον (ή για αυτούς που δε έφυγαν ποτέ από το Lyon και ξέρουν το Stirling όσο καλά ξέρουν και το Whirtleischenmitsenburgh τις Αυστρίας, δηλαδή καθόλου) να θυμίσω ότι είναι ο δρόμος μπροστά από το Tesco. Στη photo με θέα όλο το δρόμο: στο βάθος είναι το roundabout με την υπόγεια διάβαση για να πας προς τη γέφυρα για John Forty’s για παράδειγμα. Και το Tesco είναι στο δεξί χέρι. Αυτά για να προσανατολιστείτε..

Να είστε καλά και εύχομαι ολόψυχα να δείτε k εσείς μια άσπρη μέρα Η έστω μια άσπρη νύχτα… Βέβαια διαβάζω στις εφημερίδες ότι και Ελλάδα παίζει χιόνι αλλά δεν τα πιστεύω αυτά. Οι εφημερίδες είναι ικανές να μας πουν ότι θα αγοράσει ο Αγγελόπουλος τον Μπόμπολα k ότι θα τιμωρηθεί ο Γαύρος.. Δεν έχουν το θεό τους..

Καλή χρονιά σε όσους δεν είχα τι χαρά να ευχηθώ μέχρι τώρα..

Φιλιά σκωτσέζικα (αλλά χωρίς τσιγκουνιές)

Βασίλης

PS Photos by George-my flatmate-Gerasimidis.. All rights reserved.